Tel tel dökülen hayatların arasından topladıklarımla yetinirim.

Ne verirse onu alırım,beklentilerimi karşılayamayacaktır belkide.

Yinede vazgeçmem,

Uçsuz bucaksız denizlere bakıp,derdimi bilmeden hüzünlenirim.

Hemde kimsenin sormasını beklemeden,koşulsuz kabullenirim herşeyi

Martılara,güvercinlere,balıklara anlatırım derdimi,

Onlarında bilmesini istemem ya ,ama sır çıkmaz onlardan

Fikrine fikir koymazlar,dostluğunu yüreklerinde hissedemeselerde;

Bir parça ekmeğe boyun eğebilirler,

Hayat değirmeni öğütüyor,derdide sevincide,kederide

Öğüttükçe tozlu bir duman yükseliyor,boğmaya çalışıyor.

Öldüremesede süründürmesini bilen bir tavırla yüceltiyor kendini