Gecenin en güzel zamanı anlardan yanlızlık hislerden huzurun içindeyim insan ebediyetten üflendiği için mi ruhuna bilmem tekliği seçer içinden ,yanlızlık bazen büğüklüğünün kaynağından karşı konulamz bir istekle gelsede, coğu zaman acziyetinin azametni hissettirir ne yaman bir çelişkidir ki bu acizlik insan ruhuna haz verir.yanlızlığımın ve aczimin doruk noktasındayım şimdi katmerledim hazzımı körüklüyorum toprağa kavuşan her yağmur tanesiyle ıslatmıyor bu sular kandırmıyor çorak bnliğimi her tane ateş oluyor benliğimde,yanlızlığın yokluğun rengine bürünmüş her yaprak koparken dalından odun atıyor yanlızlığımın kavuran ateşine.her dilde her ırkata nedir anlamı bilmem bu mevsimin ama hüzün bnde adı safran sarıya boyanmış ağaçların bile kirden arındırıp susyla beslediği yapraklarından ayrılışıyla beslenen ateşin tutuşma rengi bu sarı hüzün