Sizler ormandaki seslerin hiçbir anlam ifade etmeyen sesler olduğunumu düşünüyorsunuz yoksa öyleyse benimle gelin çünkü sizi ormanda küçük bir gezintiye çıkartmanın vakti geldi.

Bakınız sağda henüz yni yeni açmaya başlamış bir papatya var görüyormusunuz.Narin yapraklarıyla ne kadar güzel öyle değilmi?Ama biraz ona doğru eğilin ve kulağınızı ona verin o zaman rüzgarın onun yapraklarına çarparken çıkardığı sesin yanlızca basit bir rüzgar sesi olmadığını fark edeceksiniz ve onun fısıltılarını duyacaksınız.Onun"Ölmek istemiyorum" diyen fısıltısını duyacaksınız.

Öyle ya gördüğünüz o papatyadan birkaç yıl önce burada binlercesi vardı ancak şimdi o bitki bu ormanda büyük katliam dan kurtulmuş birkaç papatyadan biri yanlızca.Onlar büyük katliam diyorlar bizim onları her yok edişimize ancak biz bir hiç diyoruz bu yaptıklarımıza hiçbir şey...

Biliyormusunuz papatyalar köklerini toprağa saldıkları için topraktaki tüm sesleri duyabilirler vede toprak sayesinde konuşabilirler.

Şimdi onun konuşmakta olduğu küçük kavak ağacına doğru bakıyoruz.Birkaç gün öncesine kadar onun tek derdi üstündeki güneşi alan kendisinden daha büyük ağaçlar dı ancak şimdi malesefki öyle değil keşke bu küçük çam ağacının tek sorunu çevredki büyük ağaçlar ile güneş kapma yarışına girmek olsa ama öyle değil çünkü artık o büyük ağaçlardan bile daha uzun olan insanlar var ve onlar artık bu çam ağacının tüm güneşini alıyorlar.

Bakınız rüzgarın sesine ne kadarda sert esiyor öyle değilmi?Bu sertliğin sadece size olmadığını düşünüyorsanız yanılıyorsunuz çünkü eğer rüzgarın sesine biraz daha kulak verirseniz eğer o zaman duymak istdiklerinizi değil duymanız gerekenleri duyabileceksiniz ve o rüzgarın sizi nasılda lanetlediğini fark edebileceksiniz.Çünkü o rüzgar tüm gücünü sizin bu ormandan gitmniz için kullnıyor.

Haydi ormanı daha fazla rahatsız etmeden gidelim zira onu yaptıklarımızla fazlasıyla rahatsız ediyoruz zaten