küçük bir tatil dedi,istemem dedi kız,istersin istersin dedi ablası.gittiler alanya'ya.kız hala gönülsüz,yalancıktan memnunmuş gibi yaptı.ablası mutlu oldu,kafan dağılcak bak iyi olcak dedi.kız şüpheli.bilirdiki nereye gitse yüreği de aynı kafası da kafasının içindekilerde,öyleyse değişcek olan neydi,kız sustu.girdiler süslü bir odaya,abla koştu yatağa oh dedi,kız çıktı balkona,havuzu seyre daldı.birden kulakları bir ses iştti,bir melodi,bir konuşma ses gibi adeta,bir kahkaha tonu da var sanki,birazcık da aşk kırıntıları.havuzda küçük bir kız dans etmeye çalışan,figürlerini melodiyle bağdaştırmaya çalışan,yüzü gülen küçük bir kız.balkondan kafasını iyice uzatan kız havuzun başında bir adam görür,adam dikkatlice kızı izlemektedir,kız da figürleri hep ona yönelik yaparmış zaten,en azından yapmaya çalışırmış.babasıymış o adam,arada bir de alkışlarmış,kız iyice mutlu olurmuş.melodi değişirmiş, bu sefer daha hareketli,daha sevgi dolu tınılar,kızda hızlı kulaçlar,babanın değişmeyen sevgi dolu bakışları varmış balkondaki kız bunu göremese de hissetmiş.havuzdaki kız mutlu hem de çoook,baba da çok mutlu,balkondaki kız çook üzgün.ağlıyor,ağlıyor,ağlıyor alanya topraklarının üztüne bırakıyor inci tanelerini serbestçe.melodi bitmiş,babası bir havluyla kucaklamış kızı almış havuzdan,kız çook mutlu baba çook mutlu.balkondaki kız ağlıyormuş hala.sonra ablası çıkmış balkona,a sen ağlıyo musun demiş,yoo demiş kız gözüme toz kaçtı,yemiş basit numarayı abla hımm demiş girmiş içeri.kız devam etmiş ağlamaya,kendini kızın yerine koymaya çalışmış,çalışmış,çalışmış.ama olmuyormuş.çünkü onun babası yokmuş.var olupta yok olanlardanmış daha doğrusu.kız ağlamış.ağlamış.sonra kızmış kendine,babasına.keşke demiş içinde hiçbir kız hissetmese bu duyguyu,hiç bir kız ağlamasa bu yüzden,keşke hiçbir baba bırakıp gitmese kız çocuklarını...