kapisiz insanlar keşfettim...kapisiz ve bekleyen....

 neyi beklediğini bilmeden,göğe yazili kalan bir kaç kelimeye inat,kapisiz insanlar keşfettim...

 adim neydi kimdin...biliyormusun idam ipleri dizili adsiz çocuğun boynuna..burunsuz palaçonun kimliği bir yari çiplak insanat bahçelerinde mahsur kalmiş...

 ahh insanlar..insanatlarin insanlari...korkuyorum yari çiplak ayaklarima ateş deydirecekler diye...çok korkuyorum 'adim' 'aslim'...

 kuru kayisi ölüsü ellerim...yüreğim bir ağsa...tutunan birakiyor tutunan birakiyor...

 sevgisiz sevgililer harabeye çeviriyor boğazimdaki insan düğümünü

 bilseydim yaşamazdim onlarla dolu vaktin zindanlarini....

 korkuyorum...birgün birkezdada biriktirilmiş olmaktan..tekrar yollarin ardinda birakilip,dimdizlak farkindaliklar yaşamaktan...korkuyorum....

 biliyormusun bu kiş hiç korkmamak isterdim...bahara çeyrek kala,tamda saksidaki çiçeklerim bunu beklerken,birtarafim güneşi selamlarken,diğer tarafim hala ceset kokuyor...
 bilmediğim insana bildiğim herşeyi söylemek,bir nedensiz istektir...

 söyledim işte sana...bir yabanciya,tanidik 'ben'ler dağitmak ve nedensiz lakirdilar paylaşmak...
 sadece beyaz bir ekrana,küçük kutu yüzlerin karşisinda,korkulari defalarca anlatmak...biliyormusun korkuyorum...
 korkuyorum
 korkuyorum...
 çünkü...
 çünkü...

 kendim gibi bilinmeyene,bilindik şeyler anlatiyorum...