Genç Yazarlar Kulübü

Bu ara benim başımda olan şey aşk sevmek.Aslında ummadık bir anda ümidi kestiğim bir anda çıkıp geldi hayatıma sokmamakla çok inat ettim ama olmadı.Ben naptıyam ne kadar çaba gösterdiysem olmadı.Beni etkilemesi için tek sözü tek hareketi yetti.Mevsimlerden sonbahardı.Tıpkı ağaçlar birer birer yapraklarını nasıl üzülerek döküyorsa bende o zamanlarda kendimi o mevsime kaptırmış o mevisme ayak uydurmaya çalışarak hayatımda şu an AŞK diye birşeyin olmasını istemiyordum.Sonra birden kendimi onunla çıkar buldum bir anda kendimi birine hisseder buldum.Bu çok tuhaf bi duyguydu.İlk değildi ama son olmasını çok istemişimdir.Onu kaybetmemek için çok çaba sarf ettim hatta az kalsın kendi gururumu bile kaybetmek üzereydim ki bu kadarının bana yakışmayacağını düşündüm.Çünkü benim çıktığım insan birazda olsun benim gururumu sevdiği için çıktı benimle.Şu yalan hayatta yaşadığım en güzel duygu bu SEVMEK. Bunu herkes itiraf edemez ne kendine nede karşısındaki kişiye.Bunu itiraf etmekten çok artık insanlar sevmekten aşık olmaktan korkuyorlar.Bende korkuyordum.Ama başıma gelince birden cesaretli kendime güvenir oldum.Bu durumdan hiç şikayetçi olmadım. Hayatımda hiçbir zaman KEŞKE demedim.Bu benim için çok önemli.Aklıma ne geldiyse herşeyi yapabilmek becerebilmek onun üstesinden gelmek gerçekten benim için büyük bir güç...