12/09/2009          01:04    Cumartesi

Sonbahar mevsimlerden göç  renklerden safran sarı hislerden hüzün.nedendir bilmiyorum hep hüzündü bende sonbahar hastaya benzettiğim yapraklar sararıp soldukça dalında birbir, her mekan değiştiren tane ile birlikte içimde yazdan kalan kıpırtılar bırakır kendini derin bir sesizliğe.nefis gibi korkuyorum  bende ölümden soğuk nefesinden işte tamda burada başlar husumetim sebebsiz kırgınlığım ve huzursuzluğum sonbaharla.bir hastanın solgun nefesi sanki sonbahar yavaşlayan hareketleri kaybı beklide geçmişe ve geleceğe dair…hermevsimin bir rengi olduğuna inandırdım kendimi sonbaharada sarı sarı koydum en güzeli busarı.lanık değil mat hiç değil berrak sarı yağmurlarla yıkanmış tazelemek için bekleyen beyaza geçiş töreni hazırlayan sarı eşilin al benisine koyusuna kafa tutan duru beyaza yardımcı.

Şimdi düşen her yağmur tanesi nsıl tazeliyorasa  toprağı dileğim öyle can katması ruhuma