Sersenişleri yazıyor kalemim

Satırların arasına sakladığım hayallerimin,kendini gösteren tınısı bedenimi okşuyor.

Kalemimden dökülen sahipsiz haykırışlar anlatıyor kaybolan aşkı.

Ayrılıktan bahsediyor;titretiyor seninle atan yüreğimi.

Hiç farkedemediğim ayrılığı o kalem anlatıyor ne kerametse.

Terkedişleri anlatıyor korkutuyor beni.

Ben inanmıyorum o kalemin yazdıklarına.

Kanıt gösteremiyor bittiğine.

Vazgeç gönül diyen şarkılar sesleniyor kayıpları önemsemeyen zihnime.

Sesini duyuramayan tutkularımın prangalarını söküyorum,

Yüreğimi sana kavuştursun diye.

Ağıt yakıyor kalemim durmuyor,durduramıyorum.

Sersenizleri yazıyor kalemim,sanki boğmak istiyor,

Tüm matemleri yazmak istiyor engel olmaya çalışıyorum.

Seninle hayat bulan bendim sana kavuşsun istiyorum.

Yıllar geçtikten sonra küllenen duyguları,ateşleyen gülümsemeyi,Yazmak isterken,

O kalem kayboluşu yazıyor.

Yazmaya özlem duyan kalemim bugünlerin gelmesini kollarmış meğer,

Aşkımı yazamadı hiçbir zaman,

Çünkü; kağıda sığdıramazdı o tutkulu yücelişi.